Diğer Herkesin Yaptığı Gibi

                                           DİĞER HERKESİN YAPTIĞI GİBİ...

 

 

    Bir bomba sesi...

    Bir bomba daha...

    Ve bir bomba daha..

    Hayır hayır! Sonuncusu bomba sesi değildi... Bir... Martı sesiydi. Evet evet! Bir martı. Ama, Nasıl olurdu bu? Artık buralarda hiç hayvan kalmamıştı. Bunun üzerine jülide, kafasını kaldırıp göğe baktı. Acaba gerçekten o bir martı sesi miydi? 

    Kafasını kaldırır kaldırmaz, bir silah sesi duyuldu. Ve evet! O sesi yine duydu. Bir ızdırap, acı, hüzün ve özlem, Jülide' nin henüz minik olan kalbine dokunmuştu. Acaba neredeydi? Tekrar gökyüzüne baktı. Bu sefer sadece duman gördü. Bir canavarın, az önce çıkardığı yangından yükselen, koyu gri rengindeki dumanlar. 

    Bu canavar, gökyüzünden yeryüzüne inen, kocaman bir BOMBA! Büyükler bu canavara bomba derlerdi. Ama Jülide'ye göre o sadece bir bomba değil, insanları öldüren, evleri yıkan, yangın çıkartan, etrafa alev püskürten, haylaz mı haylaz bir canavardı. Eğer bir gün bu haylaz canavar, Jülide'nin yanına gelip özür dilemeye kalkarsa, vay haline! 

    Jülide yere oturdu. Bu sefer içinde bir hüzün oturdu. Belki de hiç göremeyecekti bu martıyı. Yada martı tekrar ses verene kadar canavar üzerine atlardı. Belki de atlamazdı, belki de martı onun yanına gelirdi. Ne güzel olurdu. Beraber oyun oynarlardı.

    Ve gerçektende gözüktü. İşte orada. Bakın bakın! Jülide'nin yanına geliyor! Ve geldi. Çok zayıftı. Tüyleri hasar görmüştü. Duman izleri, minicik bedeninin her yerini kaplıyordu. 

    Jülide yavaşça kuşun yanına yaklaştı. Sonra onu okşamaya başladı. Martı ilk önce biraz korksada, sonra kendini Jülide'nin minik ellerine bıraktı.

    "Sana sahaf diyeceğim. Biliyor musun sahaf ne demek? Kitap satılan yer gibi bir şeymiş. Alt sokakta bir sahaf var. Ama geçen gün bir canavar gelip güzelim kitapları yedi..."

    Jülide'nin yanağından bir damla göz yaşı süzüldü. Sonra devam etti.

    "Bunu bana söyleyen amca geçen gün bir canavarın altında ezildi. Ve kayıp oldu. Bana onun güzel bir yerde olduğunu söylediler. Diğer kaybolanlara dedikleri gibi... Neyse! Hadi beraber oyun oynayalım."

    Bunu söyledikten sonra bir canavar, kuşun ve Jülide'nin üzerine atladı. Ama onlar, o güzel yerde oyunlarını oynadılar.

    Diğer herkesin yaptığı gibi...

     

                                                                                           FATMA ZEHRA DEMİRCİ