SAÇMA SAPAN HABERLER 2

-

ÜŞENGEÇLİKLE KALIN 



"O gün istediği tek şey yatmaktı Sayse'nin. Sadece yatmak istiyordu. Boş boş tavana bakıyordu. Sanki duvardaki saat durmuştu, zaman çok yavaş akıyordu. 

Yanındaki sehpanın üstündeki suya baktı. Hayli susaşmıştı. Ama o kadar üşengeçti ki, 234 karınca kadarlık yere uzanamıyordu. Doğrulmaya çalıştı. Acaba kaç saattir yerinden kıpırdamıyordu. "Ah!" Bir iniltiyle tekrar olduğu yere çöktü.

Bir kaç saatin ardından, baktığı duvar çatlamaya başladı. Kalkıp çatlamanın nedenini öğrenmek yerine, yüzünü çatlak duvardan diğer duvara çevirdi.

Dakikalar sonra baktığı duvar, aynı öbür duvar gibi çatlamaya başladı. Ama kalkmaya çok üşendiğinden gözlerini kapattı. 

Biraz sonra duvarın yıkılma sesini duydu. Gözlerini açtığında karşısında yeşil bir fil duruyordu. Ama bu fil, fil gibi sümkürmek yerine, anırıyordu. 

Arres ne yapacağını bilemedi. Hemen yetkilileri aramalıydı ama telefon 872 karınca kadar uzaklıktaydı, ve oraya gitmeye üşendiğinden yerinde kaldı. 

Bir kaç dakika fille bakıştı, bir kaç dakika da filin anırmasını çekti. Anırmalara dayanamadığından Sayse'de miyavlamaya başladı. Bu sesleri duyan komşular polisleri aradı. Siren seslerini duyan fil, çok korktu ve yeşil derisine Sayse'yi alıp, pencereden aşşağı atladı. 

Yeşil filin birden ayaklarının altından füzeler fışkırdı. Füzeler, fil ve Arres'i ormana attı. Miyavlayarak ve anırarak ağaçlara düştüler. Ağaçtan inmeye üşenen Arres, günlerce orada kaldı ve bir gün ortadan kayboldu.

Kim bilir belki üşengeçliğini yenmiştir. 

Bir sonraki saçma sapan haberler kuşağımızla tekrardan karşınızda olacağız. 

Üşengeçlikle kalın."

Dedi muhabir. Bugün kızrmızı ceketinin altında yeşil bir papyon vardı.

                                                ARHEZ AMTAF

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yanıma Gel Çekirge

-
                   YANIMA GEL ÇEKİRGE                         Aaa bir çekirge.                         Buraya gelsene.                        Ay dur yok gelme,                         Zarar verme bize.                         Gelme dedim ya!                            Bak hala orda,                        Buraya gel dedim ya!                    Gelme mi demiştim acaba?                      Hayır hayır gel demişti...
Devamı

Diğer Herkesin Yaptığı Gibi

-
                                             D İĞ ER HERKES İ N YAPTI Ğ I G İ B İ ...         Bir bomba sesi...     Bir bomba daha...     Ve bir bomba daha..     Hayır hay ı r! Sonuncusu bomba sesi de ğ ildi... Bir... Martı sesiydi. Evet evet! Bir mart ı . Ama, Nasıl olurdu bu? Artık buralarda hi ç  hayvan kalmam ış t ı . Bunun  ü zerine j ü lide, kafas ı n ı  kald ı r ı p g öğ e bakt ı . Acaba ger ç ekten o bir mart ı  sesi miydi?      Kafasını kald ı r ı r kald ı rmaz, bir silah sesi duyuldu. Ve evet! O sesi yine duydu. Bir  ı zd ı rap, ac ı , h ü z ü n ve  ö zlem, Jülide' nin hen ü z minik olan kalbine dokunmu ş tu. Acaba neredeyd...
Devamı

Komşunun Hikayesini Komşularına Anlatan Komşular

-
Hadi, gelinde-kurabiye yapmış, Yapmış ama kurabiyenin tadı tuzu yokmuş. Demiş gelin, “kime versem bu tatsız kurabiyeyi” Aklına gelmiş birden ihtiyar komşusu. Çalmış gelin, komşusunun kapısını, “Tık tık tık” gelmemiş içerden ses. Bu sefer daha güçlü, “TIK TIK TIK” Açan olmamış “tıkı tıkı tık.” Beklemiş biraz gelin, Açar belki, alır kurabiyeyi. Beklemiş beklemiş, “TIK TIK TIK” Açmış komşu kapıyı, Almış kurabiyesini. Haberi yokmuş kadıncağızın, Kurabiyenin tadından. Komşu bakmış kurabiyenin tadına, Tadı tuzu yokmuş meğer. Almış bir tuzluk eline, Başlamış tuz ekmeye. Görenler şok olmuş, “Ne yapıyorsun” diye sormuş. “Tuz ekiyorum” demiş komşu, “Tadı tuzu yok bunun” Vah vah vah. Ne acıklı hikâye.  Duyan komşular ağlamış, Ağlamış da ağlamış. Çok şaşırmış. Peki, komşunun adı yok mu? Komşu. Komşuymuş adı komşunun, Anası babası koyarken ne düşünerek koymuş acaba. Fakat bunu komşuları da sormuş komşuya, “Adın niye komşu” Komşu demiş, “adımı komşu koydu.” Tamam demişler. Ne acıklı hikâye. Sonr...
Devamı