SAÇMA SAPAN HABERLER 3

-

KORKUNÇ ŞEKERLER 


"Şeker saçlarına dolanmıştı Ilkah'ın. O, şekerci dükkanının çırağıydı. Sabah bir kaç çocuk dükkana dadanıp camları taşlamışlardı. Pahalı şekerlerden çalıp, ortalığı dağıtmışlardı. Şimdi o da ortalığı toparlamakla uğraşıyordu. Ama şekerler üstüne başına bulaşıp her yerini yapış yapış yapıyorlardı. 

Hiddetle doğrulup saçlarını ayırmaya çalıştı. Olmayınca oflayarak tekrar işe döndü. 

Etraf hatırı sayılır şekilde toparlanınca, Ilkah, etrafa şöyle bir göz gezdirdi. Yılların dükkanı olduğundan, herşey tahta ve tozluydu. Köşedeki küçük kitaplığa baktı. Ne kadar silsede hiçbir zaman tozu gitmiyordu. 

Kitaplığa yaklaştı. Bütün kitaplar eskiydi. Ama tam ortada sarı ciltli, yeni görünümlü bir kitap vardı. Bu kitabı daha önce hiç görmemişti. Almak için uzandı, dokunduğu anda ne olduğunu anlamadan küçük kitaplık bir kapı gibi açıldı. Duvarda karanlık bir koridor oluştu. 

Ilkah ne olduğunu anlayamamasına rağmen, iç güdüleri onu karanlık hiçliğe doğru sürüklüyordu. Son bir kez dükkana baktıktan sonra hiçliğe doğru adımını attı. 

Girdiği anda bir el ağzını kapatıp, Ilkah'ı içeri doğru sürükledi. 

Saatler sonra dükkana gelen usta, kitaplığı o halde görünce, Ilkah'ın içeri girmiş olabileceğini düşündü ve polisleri aradı. Ardından o da içeri girdi. Usta geri dönmeyince Polisler korkup, şeker dükkanını kapattılar. 

Tarihe karışmış olan dükkan, beraberinde Ilkah'ı ve ustasını da götürdü.

Bir daha ikisinden de haber alınamadı...

Halk artık şeker alamıyor. Neden almadıklarını sorduğumuzda, şekerden korktuklarını söylüyorlar. 

Korkunç şekerler..."

Dedi muhabir. Bu gün rengarenk giyinmişti. Tıpkı bir şeker gibi. 


ARHEZ AMTAF 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yanıma Gel Çekirge

-
                   YANIMA GEL ÇEKİRGE                         Aaa bir çekirge.                         Buraya gelsene.                        Ay dur yok gelme,                         Zarar verme bize.                         Gelme dedim ya!                            Bak hala orda,                        Buraya gel dedim ya!                    Gelme mi demiştim acaba?                      Hayır hayır gel demişti...
Devamı

Diğer Herkesin Yaptığı Gibi

-
                                             D İĞ ER HERKES İ N YAPTI Ğ I G İ B İ ...         Bir bomba sesi...     Bir bomba daha...     Ve bir bomba daha..     Hayır hay ı r! Sonuncusu bomba sesi de ğ ildi... Bir... Martı sesiydi. Evet evet! Bir mart ı . Ama, Nasıl olurdu bu? Artık buralarda hi ç  hayvan kalmam ış t ı . Bunun  ü zerine j ü lide, kafas ı n ı  kald ı r ı p g öğ e bakt ı . Acaba ger ç ekten o bir mart ı  sesi miydi?      Kafasını kald ı r ı r kald ı rmaz, bir silah sesi duyuldu. Ve evet! O sesi yine duydu. Bir  ı zd ı rap, ac ı , h ü z ü n ve  ö zlem, Jülide' nin hen ü z minik olan kalbine dokunmu ş tu. Acaba neredeyd...
Devamı

Komşunun Hikayesini Komşularına Anlatan Komşular

-
Hadi, gelinde-kurabiye yapmış, Yapmış ama kurabiyenin tadı tuzu yokmuş. Demiş gelin, “kime versem bu tatsız kurabiyeyi” Aklına gelmiş birden ihtiyar komşusu. Çalmış gelin, komşusunun kapısını, “Tık tık tık” gelmemiş içerden ses. Bu sefer daha güçlü, “TIK TIK TIK” Açan olmamış “tıkı tıkı tık.” Beklemiş biraz gelin, Açar belki, alır kurabiyeyi. Beklemiş beklemiş, “TIK TIK TIK” Açmış komşu kapıyı, Almış kurabiyesini. Haberi yokmuş kadıncağızın, Kurabiyenin tadından. Komşu bakmış kurabiyenin tadına, Tadı tuzu yokmuş meğer. Almış bir tuzluk eline, Başlamış tuz ekmeye. Görenler şok olmuş, “Ne yapıyorsun” diye sormuş. “Tuz ekiyorum” demiş komşu, “Tadı tuzu yok bunun” Vah vah vah. Ne acıklı hikâye.  Duyan komşular ağlamış, Ağlamış da ağlamış. Çok şaşırmış. Peki, komşunun adı yok mu? Komşu. Komşuymuş adı komşunun, Anası babası koyarken ne düşünerek koymuş acaba. Fakat bunu komşuları da sormuş komşuya, “Adın niye komşu” Komşu demiş, “adımı komşu koydu.” Tamam demişler. Ne acıklı hikâye. Sonr...
Devamı